Bonheur Amputé

Ik vervloek het zieke, obscene bloed
Verzadigd van ellende
Dat zich verspreidt in mijn lichaam
En mijn aderen openrijt
Vettig gif waar zich
Duizenden parasitaire insecten in wikkelen
Om ongevormde eieren te leggen
Die de droefheid en de walging uitstralen

Ik ken mezelf niet meer

De blije gedachten
Atrofisch, verstikt
In hun botten gevangenis
Een heldere blik vertroebeld
Door het grijze filter van onverschilligheid

Een lege blik