Tan Solo Fuimos

Zielen uit de buurt voor alle zielen

Gelukkig is het eindelijk voorbij
Dit lange verhaal is geland
De tijd zorgt ervoor dat de pijn vervaagt
Het zijn mesjes naar het hart
De tijd die verstrijkt en geen pardon vraagt
Alles verbruikt, alleen door de pijn
En alles wat we samen bouwden
Is bij de deur van de vergetelheid gebleven

Het is gedoofd
De vlam van het romantisme
Alles werd routine, dat zag ik zelf in
Bij het zeggen van vandaag vaarwel verliest mijn hart zijn rust
Ik lucht mijn pijn door rap voor de ziel
Het is waar, ik wil je geen vaarwel zeggen
Maar ik moet het begrijpen, het is het beste voor ons beiden
Vaak eindigden we, kwamen we terug en spraken we
We losten dingen op en stonden sterker op
Maar nu moet ik het begrijpen, deze keer kan ik niet
De tijd gaat langzaam uoo
Ik wil vandaag eerlijk tegen je zijn, mijn pen huilt
Het spijt me, onze liefde is voorbij

Ik voel dat het beter is dat deze liefde is gestopt
Het gevoel forceren zou zinloos zijn
Je weet wie ik ben en dat ik niet van verdriet zal sterven
Ook al is de herinnering aan je gezicht in mijn aderen
Elke ster en de maan zullen me vertellen dat je van me hield
Ik klom naar de hemel om ze te omhelzen elke keer dat je me kuste
Het is niet het moment om de tekortkomingen te benadrukken
Wetende dat meer dan slecht, de momenten goed waren
En deze liefde die de tijd doodt, mijn borst leeg en hol
Elke 'ik hou van je' in mijn oren blijft aanhouden als een echo
Er is geen vergeving die het hart de pijn en het lichaam kalmeert
Verlangend naar aanrakingen die nu alleen herinneringen zijn

Deze liefde is parallel aan de ontwikkeling van een verhaal
Want zoals elk verhaal had het altijd een groot begin
Alleen was de afloop niet wat we gepland hadden
En de voor altijd zijn in het verleden opgesloten
Ik herinner me de dag dat ik je ontmoette of de eerste keer
Dat ik de hemel aanraakte alleen omdat ik je kuste
Maar daarna kreeg ik een ander resultaat
Want ik kuste je niet uit liefde
Ik kuste je uit gewoonte
Deels weet ik dat het ook mijn schuld was
Door te laten dat de sleur ons dag na dag doodde
Door te laten dat de 'ik hou van je' door de wind werden meegenomen
En de gebroken beloftes door de scharen van de tijd
Het lot vernietigde wat we uit liefde bouwden
De wortels van deze liefde en hoe gelukkig we waren
Nu blijft er alleen nog maar afstand over, want het zou niet logisch zijn
Te vechten voor iets dat dood is

Hoe kan ik die tijden vergeten
Toen het lichaam aan lichaam was
De warmte consumeerde ons en ik zag
Een sterk en wreed voorgevoel
Dat alles consumeerde wat ik voor jou koos
Zelfs niet om wat ze over mij zeiden
Zelfs niet om wat ze me over jou zeiden
Je vroeg me, wat gaan we doen?
Nou, het leven gaat verder, het leven gaat verder

Hoe kan ik die tijden vergeten
Toen het lichaam aan lichaam was
De warmte consumeerde ons en ik zag
Een sterk en wreed voorgevoel
Dat alles consumeerde wat ik voor jou koos
Zelfs niet om wat ze over mij zeiden
Zelfs niet om wat ze me over jou zeiden
Je vroeg me, wat gaan we doen?
Nou, het leven gaat verder, het leven gaat verder

Gelukkig is het eindelijk voorbij
Dit lange verhaal is geland
De tijd zorgt ervoor dat de pijn vervaagt
Het zijn mesjes naar het hart
De tijd die verstrijkt en geen pardon vraagt
Alles verbruikt, alleen door de pijn
En alles wat we samen bouwden
Is bij de deur van de vergetelheid gebleven