El Cantor de Bolívia

Zijn bloed was een gedicht
En omarmde zijn hart
En vormde met zijn verzen
Voor zijn land een bloem
En hij marcheerde naar het offer
Om het te verbranden in de zon
Het waren verzen tegen kogels
En een kogel doodde hem
Een kogel doodde hem

Zijn lichaam viel in de jungle
En zijn bloed verspreidde zich
En de cholos kwamen dichterbij
Om zijn lied op te tillen
De cholos die het nu zingen
Brachten het van de zon
Het waren verzen tegen kogels
En zijn lied stierf niet
En zijn lied stierf niet

Ik volg mijn pad
Bewust van mijn lot
Ik ontrafel het destino
Zeker van mijn dood
En omdat ik weet dat ik sterf
Laat ik mijn lied aan het volk
Want wij, de mannen
Zijn vandaag, morgen niet

Zo zong de dichter
Zo zong de troubadour
Niet omdat ze hem hebben vermoord
Heeft hij gestopt met zingen

De indiaan wordt bekritiseerd
Omdat hij coca kauwt
Zonder hem daarvoor
De kauwgom uit zijn mond te halen
Het kind wordt bekritiseerd
Omdat hij zich niet wast
Maar dat hij honger lijdt
Verrast hen niet

Zijn bloed was een gedicht
En omarmde zijn hart
En vormde met zijn verzen
Voor zijn vaderland een bloem
Hij heette Benjo Cruz
Was de zanger van Bolivia
En hij marcheerde naar het offer
Om zijn ziel in de zon te verbranden