No Te Cambio

Maatje, als ik op een dag wegga
Een middag, een ochtend, een juni
Is het vertrek maar tijdelijk
Ik schrijf je niet in afscheid
Omdat ik geen muur opwerp

Ik neem je taille onder mijn arm
Elke noot schittert bij elk applaus
Een lied geneest elke afwezigheid
En verlicht de ongeduldigheid
Van de terugweg naar jouw omhelzing

Ik verwissel je niet voor een vers
Een stem, een woord
Jij bent deel van deze poging
Van deze handen, van deze zaak
En geen melodie is meer waard
Dan de klank van jouw lichaam
Wanneer het op het kussen valt
De storm van jouw haar

Maatje, als je wakker wordt
Denk dan dat we in stilte één zijn
De eenzaamheid is een goede zegen
Wanneer het schittert tussen de wacht
Van degene die terugkeer beloofde

Deze waarheid is geen antagonisme
Tegen de waarheid die ons omarmt
Er is geen rivaliteit, de afgrond bestaat niet
Tussen metriek en ritmes
En mijn mond over jouw rug