Là Où Naissent Les Couleurs Nouvelles

Ik heb hier altijd gewoond, toch
Als een zwervende vreemdeling
Op deze aarde, eenzaam,
In voortdurende afstand,
Hoor ik in mij de roep van een ander universum
Dat bitter weerklinkt.

De ogen gericht op de lucht,
Draag ik de last van mijn lichaam,
Ik zie mijn thuis
Verloren in de wolken.
Te veel zwaarte hier, van koppige armen
Die de reizende geesten tegenhouden
Die op het punt staan te ontsnappen.

Van hier beneden zie ik mijn thuis,
Zijn eeuwige weiden
Verloren in de wolken.
Waar nieuwe kleuren geboren worden,
Waar mijn hart en mijn ziel zijn gebleven.