Tir Nan Og

De levenloze ogen, vervaagt langzaam mijn leven,
Bevrijdend, een overvloed aan lijden,
Mijn lichaam, moe van een pijnlijke verleden,
Bevroren door angst en de dood.

Ik smeek het leven om mijn ziel te laten ontsnappen
Uit deze gevangenis van klaagzang en agoniet.