Tu Forma de Ser

Ik zag je binnenkomen, aan de arm van een vriend toen je de kroeg binnenstapte
En je viel op de grond, je gooide de pingüino omver, je gooide de sifon om
De ruiten van mijn hart sprongen in duizend stukken
Ik zag je dansen, stralend met je afwezigheid zonder het te voelen
Botsend tegen de tafels, je maakte je belachelijk, je lachte me uit
Je vriendinnen vluchtten voor jou

En ik word gek van jouw manier van zijn, ik word gek van jouw manier van zijn
Je egoïsme en je eenzaamheid, zijn sterren in de nacht van de middelmatigheid
Ik word gek van jouw manier van zijn, ik word gek van jouw manier van zijn
Je egoïsme en je eenzaamheid, zijn juwelen op het schip van de middelmatigheid

Je kwam naar me toe, nam mijn biertje en glimlachte zo naar me
Zwemmend in je waanzin, ik wist niet wat ik moest doen
Ik probeerde je te kussen, je gaf me een klap en begon te huilen

Ik word gek van jouw manier van zijn, ik word gek van jouw manier van zijn
Je egoïsme en je eenzaamheid, zijn sterren in de nacht van de middelmatigheid
Ik word gek van jouw manier van zijn, ik word gek van jouw manier van zijn
Je egoïsme en je eenzaamheid, zijn juwelen op het schip van de middelmatigheid

Ik word gek van jouw manier van zijn, ik word gek van jouw manier van zijn
Je egoïsme en je eenzaamheid, zijn sterren in de nacht van de middelmatigheid
Ik word gek van jouw manier van zijn, ik word gek van jouw manier van zijn
Je egoïsme en je eenzaamheid, zijn juwelen op het schip van de middelmatigheid