carta a mi papá
AKRIILA
Brief aan mijn vader
Kijk in je zwarte ogen
Waarom wacht je altijd zo op mij?
Zittend in je leren stoel
Met een glas wijn, en ik zag je
Je zit op het bovenste raam
Kijkend naar het gras dat je nooit hebt bewaterd
Ik weet dat je je best doet om me het binnenste te tonen
Van de gebroken tegels waar je me over hebt verteld
Ik wil dat je je slecht voelt
Om al die keren dat je er niet was
Het doet pijn dat ik niet meer heb geërfd
Dan je achternaam en een toetsenbord
En als ik je foto's van Pucón tegenkom
Of van die reizen waar je me mee naartoe nam
Ik zweer je, al deze pijn vergeet ik
Die je me als kind altijd hebt aangedaan
En je zit op het bovenste raam
Kijkend naar het gras dat je nooit hebt bewaterd
Ik weet dat je je best doet om me het binnenste te tonen
Van de gebroken tegels waar je me over hebt verteld
Kijk in je zwarte ogen
Waarom wacht je altijd zo op mij?
