Disfrazado

Vanavond, zo lijkt het, met de lichten aan
Wat een harmonieus schouwspel, het mooie carnaval!
Voor degenen die geen verdriet in het leven kennen
Voor degenen die het goed hebben, die nooit zonder brood staan!

Als een zwerver verkleed in mijn kostuum van ellende
Gooi ik zwakjes serpentines van verdriet
Ik loop door de stoet van mijn enige tragedie
Samen met het gehuil van mijn kinderen, zonder troost voor mijn hart

Ik denk
Dat mijn gezicht in werkelijkheid
Vandaag bedekt is met het masker
Van de fatale ironie
Van mijn treurige situatie
Ik hoor
Wanneer de ratel klinkt
Dat het verdriet in mijn huis
Mijn groep heeft verslagen
Die God om bescherming vraagt

De echo van de ochtend brengt het gekletter van de wagens
Van mensen die vrolijk het carnaval vieren
Terwijl ik het onmogelijk vond om te slapen deze nacht
Denkend aan hoe ik voor mijn geliefden brood kan krijgen

Ik zal doorgaan, wie weet hoe lang, verkleed in ellende
Langzaam op weg naar het grote officiële podium
En in de wereld van de doden zullen mijn tragedies eindigen
Met de eerste prijs als ze carnaval vieren!

Ik denk
Dat mijn gezicht in werkelijkheid
Vandaag bedekt is met het masker
Van de fatale ironie
Van mijn treurige situatie
Ik hoor
Wanneer de ratel klinkt
Dat het verdriet in mijn huis
Mijn groep heeft verslagen
Die God om bescherming vraagt