花火 (Fireworks)

Het blauwgekleurde appartement
Door de bekende deur heen
Aan het eind van de lente, een dutje

De verwachtingen die op het memo staan, de grillige regen straalt
Ik doe alsof ik de vieze mouwen van mijn shirt niet zie

Hoe dan ook, in de saaie dagen
Als ik zeg dat het wel goed is, zou het makkelijker zijn
Terwijl ik op de bus wacht, denk ik soms aan de toekomst
Hoe dan ook, in de koude dagen
Als ik zeg dat ik het zat ben, zou het makkelijker zijn
In mijn hart dat eenzaam is geworden

Hé, het vuurwerk is afgestoken, ja, het vuurwerk is afgestoken
De restanten van de jeugd en onvervulbare herinneringen
Ik wil de ochtend omarmen, mijn hart dat beweegt
Het voelt alsof ik achtergelaten ben in een eindeloze rol

Het licht van het leven van iemand die ik niet ken
Wordt meegevoerd in de schommelingen van de terugreis
De straten van het leven van iemand die ik niet ken
Ik kan de onveranderlijke dagen nog steeds niet liefhebben
Hoe dan ook, in de saaie dagen
Als ik zeg dat het wel goed is, zou het makkelijker zijn
Terwijl ik op de bus wacht, denk ik soms aan de toekomst
Hoe dan ook, in de koude dagen
Als ik zeg dat ik het zat ben, zou het makkelijker zijn
In mijn hart dat eenzaam is geworden

Hé, het vuurwerk is afgestoken, ja, het vuurwerk is afgestoken
De restanten van de jeugd en onvervulbare herinneringen
Ik wil de ochtend omarmen, mijn hart dat beweegt
Het voelt alsof ik achtergelaten ben in een eindeloze rol

Hé, het vuurwerk is afgestoken, ja, het vuurwerk is afgestoken
De restanten van de jeugd en onvervulbare herinneringen
Ik wil de ochtend omarmen, mijn hart dat beweegt
Het voelt alsof ik achtergelaten ben in een eindeloze rol

Het lijkt wel alsof er nergens iets is
Het lijkt wel alsof er nergens iets is
Het weerspiegelde licht en de diepblauwe duisternis
Het lijkt wel alsof er nergens iets is
Het lijkt wel alsof er nergens iets is
De troebele parel die snel verdwijnt
In de laatste nacht.