Florita Del Alma

Jij bent de bloem die met de jaren
Nooit je tederheid heeft verloren
Ik heb de sterren niet zien stralen
Een bittere hond achtervolgt me nog steeds

Die lippen die me ooit zeiden
Je herinnering bewaar ik in mijn hart
Die ogen die me ooit smeekten
Bieden me nu met een glimlach minachting aan

Die mooie blauwe oogjes
Die je voorhoofd zo sierlijk sieren
Ik geloofde niet dat met één
Blik mijn doodvonnis werd uitgesproken

Ik heb je liefde niet kunnen vergeten
Vergeef me, ik blijf van je houden
Jij bent zo ver weg van mij
Ik lijd onder jouw afwezigheid

Ik neem afscheid, bloem van de ziel
Ik neem afscheid, huilend en zingend
Ook al wil je me niet aankijken
Maakt niet uit, ik blijf van je houden

Die mooie blauwe oogjes
Die je voorhoofd zo sierlijk sieren
Ik geloofde niet dat met één
Blik mijn doodvonnis werd uitgesproken