Through My Soul

Ik liep door regen die mijn huid nooit raakte
Stond in de wind, maar die blies me in
Jij sprak geen woorden, maar ik hoorde je duidelijk
De tijd vouwde zich dubbel toen jij verscheen

Mijn schoenen vergaten hoe ze de grond moesten volgen
Jouw ogen bogen licht, keerden het om
Ik hield je hand vast, maar voelde de hoop verschuiven
Schat, ik zweer, ik heb me nooit zo gevoeld

Geen sterren boven, maar alles straalt
Jij verandert me niet, je herstelt me
Ik val niet, ik zweef, ik drijf
In een liefde zo vreemd, ik heb me nooit zo gevoeld

(Nooit zo)
De klok stopte (nooit zo)
Maar de nacht ging door (nooit zo)
Jij fluisterde stilte (nooit zo)
En mijn twijfels waren weg (nooit zo)

Ik verloor mijn naam (nooit zo)
In jouw zachte afgrond (nooit zo)
Waar niets luid is (nooit zo)
Maar alles paste (nooit zo)

Er is hier geen kaart, geen noorden, geen lijn
Maar jij raakt mijn ziel alsof je het ontwerp bouwde
En ik loop blind, maar ik mis niets
Want iets diepers heeft dit allemaal

Geen geluid, en toch hoor ik je zingen
Geen aanraking, geen vuur, toch voel ik alles
Ik val niet, ik zweef, ik drijf
In jouw onmogelijke liefde
Ik heb me nooit zo gevoeld

Ik geloofde ooit dat liefde een gezicht had
Maar dat van jou heeft geen vorm, alleen genade en toch
Ik heb me nooit zo gevoeld